Kilka slow o zlewni i samej rzece Drweca

Drwęca to prawobrzeżny dopływ dolnej Wisły, odprowadzający wody z obszaru północno-środkowej Polski. Rzeka wypływa z okolic Ostródy, z rejonu jeziorno-kanałowego Pojezierza Iławskiego i Doliny Drwęcy, a następnie płynie zasadniczo z północnego wschodu na południowy zachód, mijając m.in. Iławę, Nowe Miasto Lubawskie, Brodnicę i Golub-Dobrzyń. Ujście Drwęcy znajduje się w rejonie Złotorii/Lubicza Górnego, na wschód od Torunia, gdzie rzeka zasila Wisłę.

Zlewnia Drwęcy ma charakter typowo polodowcowy: jest silnie urzeźbiona, z licznymi jeziorami rynnowymi i oczkami, a także z dużym udziałem lasów i obszarów chronionych (m.in. Brodnicki Park Krajobrazowy oraz obszary związane z doliną Drwęcy). Układ hydrograficzny tworzy gęsta sieć dopływów, rowów i cieków łączących jeziora z głównym korytem, co sprzyja retencji i wydłuża reakcję zlewni na opady, ale jednocześnie przy długotrwałych deszczach lub szybkiej odwilży może podtrzymywać wysokie stany przez wiele dni.

Hydrologicznie Drwęca jest rzeką o istotnym znaczeniu regionalnym: łączy strefę jeziorno-leśną Pojezierza Iławskiego z obszarem kujawsko-pomorskim, przenosząc odpływ z terenów

o wysokiej retencji naturalnej w kierunku Wisły. Zmienność przepływu jest w dużej mierze kontrolowana przez bilans jezior, mokradeł i zasilanie podziemne, dlatego często obserwuje się tu wolniejsze narastanie fali, ale też dłuższe utrzymywanie się podwyższonych stanów po okresach mokrych.

W monitoringu zlewni ważną rolę odgrywają profile wodowskazowe i hydrometryczne rozmieszczone wzdłuż rzeki i jej dopływów, pozwalające oceniać zarówno sytuację bieżącą (stany i trendy), jak i dynamikę odpływu w kolejnych odcinkach. Dla dolnego biegu szczególnie istotne są punkty w rejonie Golubia-Dobrzynia oraz Elgiszewa, gdzie kumuluje się odpływ z dużej części zlewni przed ujściem do Wisły.